Het boek Hersenschimmen van J. Bernlef is geschreven vanuit het perspectief van een man die dementeert. Een bijzonder boek, waarin heden en verleden door elkaar heen gaan lopen. Feit en fictie wisselen elkaar steeds meer af. En ook het gebrek aan geheugen wordt groter en groter.
Juist dat laatste vind ik herkenbaar. Niet één-op-één, maar wel het realiseren dat je dingen kwijt bent. Dat je geheugen steken laat vallen. Sinds het corona-virus ook mijn voordeur niet was gepasseerd, is mijn geheugen soms net een zeef. Ook een cva helpt het herstel van (post-)covid niet.
Daarom vond ik Hersenschimmen zo herkenbaar. Blij dat ik het gelezen heb. Dat ik het moest lezen voor school. Je ontdekt zo nog eens wat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten