Tijgerkat

Voor het eerst in een eeuw hebben biologen een nieuwe katachtige ontdekt. Het is een kleine wilde kat die in de Andes leeft.

De Leopardus tilcayo is iets kleiner dan een huiskat en werd ontdekt in het Yungas-woud in Bolivia, een bergachtig gebied waar de bossen vaak in wolken gehuld zijn. Het dier heeft een lichtbruine vacht met onregelmatig gevormde rozetten en ronde oren.

Er leven meerdere soorten tijgerkatten in Bolivia.

Bij dit nieuws moet ik denken aan Jesse Klaver. Een paar jaar geleden noemde Klaver in een debat het boek De Tijgerkat van de Italiaanse schrijver Giuseppe Tomasi di Lampedusa (1896-1957). De context betrof de regeringsverklaring van Mark Rutte, bij de start van zijn vierde kabinet.

Klaver kwam met het citaat "Alles moet veranderen zodat alles hetzelfde blijft." Het is afkomstig uit De Tijgerkat. Rutte interpreteerde het boek en het citaat overigens geheel anders dan Klaver. Daar ben je ook politici voor.

Enfin.

Een goed moment om De Tijgerkat maar weer uit de kast te pakken.

Odyssee's 1700

Een mooier moment om dit nieuws te delen is er niet. Onderzoeker Mark de Kreij heeft in de bibliotheek van de Universiteit Utrecht (UU) een fragment van De Odyssee gevonden dat zo'n 1700 jaar oud is. Voor een historicus bijzonder om te ontdekken.

Maar het toeval wil dat in de bioscoop de film The Odyssey van Christopher Nolan draait. Die film is gebaseerd op de klassieke tekst van Homerus.

Hoewel, toeval? Dat is toch niet helemaal het geval. De Kreij vond het namelijk al een jaar of twee geleden.

Nou ja, toe maar. De UU heeft een goede PR-machine. En eigenlijk is dat niet zo heel erg. Het gaat om de historiciteit. Om het verhaal van Homerus. Om de klassiekers. Dat soort dingen. Dan maakt het niet uit dat een moment wordt gezocht voor een goede stunt.

Denk ik.

Céline Dion

Liefst 16 concerten geeft Céline Dion in Parijs. Gisteravond was het eerste optreden in Plenitude Arena in Nanterre, waar Dion tot en met 17 oktober zal zingen. Dat de shows op één locatie zijn, heeft te maken met het stiff-person-syndroom, waar de zangeres aan lijdt.

Het was haar eerste volledige show in zes jaar tijd. De start was een beetje wankel, maar de pers was lovend over haar live-comeback.

Zestien shows op één locatie. Dat gebeurt vaker, Harry Styles trad afgelopen zomer tien avonden op in de Johan Cruijff Arena in Amsterdam. In 2000 deed Doe Maar het ook al: de legendarische nederpopband trad toen zestien keer op in Ahoy', Rotterdam. In eerste instantie waren twee optredens aangekondigd, maar de vraag naar de mannen was enorm.

Het gebeurt vaker dat artiesten op één plek een show geven. De fans willen wel komen, als de artiest zelf niet meer kan of wil. Billy Joel trad tussen 2014 en 2024 elke maand een keer op in Madison Square Garden in New York. En Bruce Springsteen gaf 236 uitverkochte optredens in het Walter Kerr Theatre in New York.

Enfin. Gek is het dus niet, avond aan avond op één plek een show geven. Voor Céline Dion na deze concertreeks dus ook niet meer. Sterker nog, volgend jaar doet ze het opnieuw. Zelfde plek, zelfde aantallen.

Huize het Gras

Het huis in Greonterp, waar schrijver Gerard Reve tussen 1964 en 1971 woonde, staat te koop. Huizenzoekers kunnen voor 185.000 euro Huize het Gras overnemen. Er moet nog wel wat aan gebeuren, zegt makelaar Tryntsje Wagenaar-Stenekes. Het huisje is nauwelijks geïsoleerd en de verwarming wordt gedaan met een elektrische kachel.

Ik heb geen koffer met geld klaar liggen. Ik weet ook niet of ik het huis zou willen hebben. Leuk, dat Gerard Reve er met zijn partners woonde. Maar dat is het dan ook. Dus nee, aan mij hebben huizenjagers geen concurrent.

De pianoman

Wie is Lucky? Niemand die het weet. En daarom roept de politie de hulp van de burgers in. De man ligt sinds mei 2023 in het OLVG in Amsterdam.

Maar hebben ze in dit ziekenhuis wel een piano neergezet? Bernlef schreef in 2008 het Boekenweekgeschenk De Pianoman. Het boek is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een man die aanspoelde op het strand van Sheerness op 7 april 2005 en door zijn zwijgzaamheid lang niet geïdentificeerd kon worden. Wel lijkt hij goed piano te kunnen spelen.

Lucky zal vast niet de Duitser Andreas Grassl zijn. Of Lucky Wilbury (Bob Dylan).

Symfonische Sessies

Op NPO Radio 1 hoorde ik een gesprek over de Symfonische Sessies. Nederlandse popmuzikanten die met het Radio Filharmonisch Orkest hun nummers opnieuw spelen. Een leuk concept, om zo beide werelden met elkaar kennis te laten maken.

Pop en klassiek is niet helemaal nieuw. Freddie Mercury deed het al in 1987 met Montserrat Caballé - een heel album met nieuwe liedjes. Oké, dat is geen popmuziek in een philharmonisch jasje. Dat gebeurde in 1992 wél door The Royal Philharmonic Orchestra, dat nummers van Queen als klassieke stukken presenteerde.

Bob Dylan deed het in 1994, optreden met een orkest. Dat was drie avonden achter elkaar: 20, 21 en 22 mei in Todai-ji ('Great Eastern Temple') te Tokio. Dylan was een van de internationale artiesten die mee deed aan The Great Music Experience.

Om nog te zwijgen van de samenwerkingen van BLØF. De Zeeuwse band nam in 1998 het album XXL op met Het Zeeuws Orkest; in 2004 volgde de cd- en dvd-registratie van het optreden met Het Metropole Orkest.

Enfin. Zomaar wat kruisbestuivingen. Kon je alles maar tegelijk besluisteren...

Dwalen

Columniste Reina Wiskerke schreef dit weekend over dwalen in spiritualiteit. Ze sluit haar column af met een verwijzing naar Tolkien. "‘Niet ieder die dwaalt is verloren.’ Not all those who wander are lost ... Het is een prachtige zin, die echter veronderstelt dat dwalers wel degelijk de weg kwijt kunnen zijn."

Ze had hier ook de naam van Daniël Lohues kunnen noemen. Op zijn album Allennig IV staat het mooie liedje Niet alle dwalers bennen verdwaald. Want ook dwalen kan een doel hebben. Ik denk dat Lohues de boeken van Tolkien wel kan waarderen.

Ik dwaalde de afgelopen dagen door mijn boekenkast. Dat gebeurde naar aanleiding van het overlijden van Jacques Wallage. In een van de verhalen die ik over de voormalige Groningse burgemeester las, werd de naam van schrijver Nico Rost genoemd. Rost en Wallage waren beide Groningers, en geboren in een (seculier) joods gezin.

Had ik van Rost niet iets in de kast staan? Zeker, het boek De Vrienden Van M'n Vader, uit 1956. Over de Joodse vrienden uit de Folkingestraat.

Ach, niet elk dwalen laat zich vergelijken met het het andere dwalen.